martes, 8 de junio de 2010

Cable Hogue foi un home que atopou auga onde non había

foi o papel de Al Capone na "masacre no dia de san Valentín" do inevitable Roger Corman que consagrou a este actor, xa con mais de 40 anos, ainda que Robards nunca foi unhha estrela, que precisou coma tantos outros ser xa un home maduro para madurar como actor e iniciar a su etapa mais prolifica a finais dos 60 e a decada dos 70 da man de Peckimpah e Leone, dous directores cunhas reminiscencias bastantes afins.
Sen dúbida o seu inesquecible papel de Cable Hogue, na sua balada, o meu xuizo foi o seu gran papel, nunha filme cun trato exquisito, chea de guiños o xénero, falsos predicadores, prostitutas honradas, foraxidos, cun escaso reparto pero maravilloso (Stella Stevens, o desaproveitado David Warner, e os omnipresentes Slim Pickens e Strother Martín). Unha Fábula nas mans de Peckimpah, un poema lírico, exento da extrema violencia que caracterizou os filmes de este director. Banda sonora excepcional de Jerry Goldsmith.

No hay comentarios: